Wat willen we later nog kunnen voelen van dit moment?

gehuldigd in de Orde van Oranje-Nassau.

Soms begint een verhaal gewoon met een vraag om een paar foto's.

Onlangs kreeg ik een bericht van Joost. hier gaat mijn hart als levensfotograaf sneller van kloppen. Joost vroeg naar de reeks foto's die ik had gemaakt als Rodi-persfotograaf. Foto's van een bijzondere gebeurtenis: hij was gehuldigd in de Orde van Oranje-Nassau. Ga hier naar het artikel

En eerlijk gezegd… wat een gebeurtenis was dat! De laatste hete vrijdag van Augustus 2026

Op 40-jarige leeftijd een Koninklijke onderscheiding krijgen omdat je je al 25 jaar vrijwillig inzet. Dat is niet zomaar een momentje. Daar zit een kwart eeuw aan tijd, energie, betrokkenheid en liefde voor wat je doet achter! en dan ben je nog maar 40 !

En dan sta je daar ineens. onwetend met een wijntje op een stoel, met je rug naar het podium. Wordt je in ene het podium opgelopen om een speldje op je revers te krijgen. Alle lieve mensen om je heen, felicitaties, bloemen en waarschijnlijk een hoofd dat nog maar nauwelijks kan bevatten wat er eigenlijk gebeurt. Je zei mij dat je nog volledig op een roze wolk zit, je bent zo verrast ! totaal overdonderd.

Juist op zulke momenten vind ik fotografie zo bijzonder, want een foto is voor mij zoveel meer dan een mooi plaatje.

Waarom foto's van belangrijke momenten zo waardevol zijn

Als levensfotograaf leg ik belangrijke, of liever gezegd: levensveranderende momenten vast. Momenten die iets met je doen. Momenten die je emotionele brein nodig heeft om later opnieuw naar terug te kunnen.

Want hoe bijzonder een moment ook is, op het moment zelf beleef je het vaak maar half. Je bent druk met wat er gebeurt. Je praat, je lacht, je bent misschien ontroerd. Er gebeurt van alles tegelijk. En pas later, wanneer de rust terugkomt, dringt soms pas echt door wat er gebeurd is. Dan kan een foto ineens veel meer betekenen.

Met een foto kun je even terug naar dat moment

Je ziet jezelf weer staan.
Je ziet wie erbij waren.
Je ziet een blik die je op dat moment misschien helemaal niet hebt opgemerkt.
En ineens ben je daar weer even terug. Op die laatste hete vrijdag in augustus 2026.

Vanaf die roze wolk kun je nog een keer terug naar dat moment.

Niet om het opnieuw te beleven omdat je het vergeten was, maar juist om het een plek te geven in je eigen verhaal.

Dat is voor mij de kracht van fotografie.

En misschien is dat ook wel waarom mijn werk als levensfotograaf, zo mooi aansluit op heel verschillende momenten in het leven. Een Koninklijke onderscheiding, een huwelijk, de geboorte van een kind, een gezin dat samenkomt omdat iemand ernstig ziek is… maar ook een afscheid en rouw.

Want niet ieder levensveranderend moment is een vrolijk moment.

Soms wil je juist foto's omdat je weet: Dit komt nooit meer terug.

De laatste tijd samen met een dierbare. Een laatste verjaardag. Een gezin waarin ziekte ineens onderdeel is geworden van het dagelijks leven. Lees bijvoorbeeld dit blog. Of het afscheid van iemand van wie je zielsveel houdt.

Levensfotografie gaat ook over blije momenten, achter niet alleen over mooie momenten

Daarom noem ik mezelf een levensfotograaf. Ik fotografeer niet alleen wat er gebeurt. Ik leg vast wat niet terugkomt.

Zodat je later terug kunt kijken.
Zodat je kunt voelen: ja, dit was er.
Zodat ook moeilijke of intense gebeurtenissen verweven kunnen raken in je leven.

Dus Joost, dankjewel dat je mij vroeg om de foto's nog eens met je te delen. Ik heb nu inspiratie ook weer eens voor een blogpost, waarom ik zowel leuke als minder leuke momenten op de foto vastleg.

En misschien denk je de volgende keer nog eens aan mij wanneer iemand in jouw omgeving een levensveranderende gebeurtenis meemaakt.

Of die gebeurtenis nu gevierd wordt met een Koninklijk lintje…of juist met een arm om iemand heen.

Want juist op die momenten is het waardevol om niet alleen te denken: we maken wel foto's.