de blikken die wij samen hebben
Jessy was zo’n lieverd, een lieve, gevoelige hond.
Binnen een gezin zijn er van die kleine dingen, van die eigenheden, die je als buitenstaander niet direct opmerkt.
Ook bij honden zie je dat. Als je een goede band hebt met je huisdier, leer je haar lezen. Je hebt soms maar weinig nodig om te weten wat ze nodig heeft. Net als bij je kind.
De manier waarop je hond naar jou kijkt. Hoe ze bij je komt liggen. Hoe je haar aait en hoe ze daarvan geniet. Hoe ontspannen ze bij jou is. Je kent haar, en zij kent jou.
En andersom weet ze het ook.
Wanneer jij behoefte hebt aan gezelschap. Wanneer je een harige knuffel nodig hebt. Of een natte tong over je wang. En ook wanneer je juist even niets nodig hebt, maar gewoon iemand die er is. Zonder dat je iets hoeft te zeggen.
Zo'n hond was Jessy ook.
jessy een laatste knuffel
Een beslissing uit liefde
Bij Joyce in het gezin was er de afgelopen tijd al veel veranderd. Een nieuw huis, een nieuwe fase.
Jessy was al een tijdje wat van slag, niet helemaal zichzelf.
Eerst dachten ze dat het misschien door alle veranderingen kwam of door het gebit dat onlangs was gereinigd, door die narcose.
Tot van de week bleek dat er iets veel ernstigers aan de hand was.
En dan moet je ineens een beslissing nemen die je eigenlijk helemaal niet wilt nemen.
Een beslissing uit liefde, omdat je niet wilt dat je hond gaat lijden.
Het is allemaal zo snel gegaan, dat je nauwelijks tijd hebt om te beseffen wat er gebeurd.
Djena wil foto's van Jessy op haar kamer. Een paar foto's om dichtbij zich te houden.
en Jaimy vertelt over een foto waarop Jessy bij hem op schoot zit.
“Die foto's waarbij ze op schoot zat? Dit is echt iets tussen mij en Jessy.” Het mag eigenlijk nooit van mn moeder, maar toch doen we het, het is echt ik en Jessy. Jessy mijn hond."
samen op schoot zitten, mag eigenlijk niet maar ik deed het toch altijd
Dat is het bijzondere aan herinneringen.
Een foto hoeft niet voor iedereen betekenisvol te zijn. Soms is één blik, één hand, één houding genoeg om iemand terug te brengen naar precies dat moment.
Dat is afscheidsfotografie.
Het gaat niet alleen over een afscheid van een mens.
Het gaat over een levensveranderend moment dat je een plek mag geven in je levenslijn.
Ook een hond is jarenlang onderdeel zijn van je dagelijks leven. Van je gezin. Van je routines.
De wandelingen, die ook af en toe tegen staan, de begroetingen bij thuiskomst en de stille momenten op de bank.
En wanneer dat ineens stopt, blijft het huis akelig stil.
Gemis wordt niet bepaald door een stamboom of een achternaam.
Het wordt bepaald door liefde. zonder liefde geen verdriet.
Foto's zijn belangrijk omdat je soms pas later beseft hoe waardevol het is dat je nog één keer kunt kijken naar de blik tussen jullie.
Kijk eens naar de informatie van a day in a life shoot, misschien is dat ook iets voor jou en je gezin. bij geen van mijn shoots poseer je, je mag gewoon lekker jezelf zijn.
De blikken die wij hebben, die trouwe honden ogen.
“We zijn nu wel gewoon een gezinslid kwijt.”
Deze zin blijft bij mij, we hebben namelijk zelf ook een hondje die al ouder word en ik hoorde zojuist haar nageltjes tikken op de grond......Dat is denk ik een van de eerste dingen die je gaat missen, het wordt zo stil in huis.
Een hond is vaak een gezinslid. Het is Iemand die steun geeft wanneer dat nodig was. Die vrolijkheid brengt. Die er altijd voor je is en nooit een oordeel heeft.
Ook Jessy gaf dit gezin zoveel blijdschap.
Daarom besloot Joyce nog om foto's te laten maken. Niet omdat ze mooie foto's van hun hond wilden.
Maar omdat ze wist: dit komt nooit meer terug.
Tijdens een reportage stuur ik niet. De manier waarop ik werk, gaat vanzelf. Er is ruimte om gewoon samen te zijn.
Om te knuffelen, te lachen, om stil te zijn. Ik leg niet uit hoe iemand naar zijn hond moet kijken.Ik zie wat er, de liefde tussen jou en hond en is dat genoeg.
Afscheidsfotografie voor een huisdier gaat voor mij over het vastleggen van de liefde, de bijzondere band en de kleine momenten die je later zo ontzettend kunt missen.
Liefs Patricia
Afscheidsmomenten, fotografie bij uitvaart, netwerk van afscheidsfotografen Ben jij, net…
Kinderen en afscheid nemen — liefdevol begeleiden bij verlies
Kinderen rouwen, ook als ze daar nog geen woorden voor hebben. Ze voelen intens, puur en op hun eigen manier. In mijn jarenlange ervaring in de kinderopvang én als afscheidsfotograaf zie ik hoe belangrijk het is om kinderen te betrekken bij het afscheid. Of het nu gaat om het overlijden van een opa, oma of ander dierbaar iemand — kinderen verdienen een plek in het rouwproces.
Door hen mee te nemen in wat er gebeurt, en later samen terug te kijken naar professionele foto’s van het afscheid, ontstaat er ruimte voor gesprekken, verwerking en verbinding. Beeld helpt waar woorden soms tekortschieten.
Op liefdevolle wijze help ik families om verlies zichtbaar én bespreekbaar te maken ,
ook voor de kleinsten.
Een laatste foto: hoe men in de Victoriaanse tijd afscheid…
Dit laat zien hoe krachtig herinneringsfotografie kan zijn in rouwverwerking. In plaats van de pijn weg te duwen, besloot mijn vriendin terug te gaan naar haar oude fotoboeken. Ze bladerde door beelden van haar moeder als liefdevolle oma, spelend met haar kinderen. De foto’s brachten haar terug naar een tijd waarin alles nog goed was. Een tijd van warme herinneringen en onbezorgde liefde.
“Afscheidsfotografie en Feestfotografie: Leg Jouw Bijzondere Momenten Vast”
Als gecertificeerd afscheidsfotograaf leg ik zowel de mooie als de moeilijke momenten van het leven vast. Van afscheid nemen tot het vieren van het leven met familie, vrienden en tradities. Ik fotografeer niet alleen afscheidsmomenten, maar ook feestelijke evenementen zoals carnaval, zomerfeesten en andere vieringen. Mijn werk is gericht op het vastleggen van herinneringen die de emoties en energie van deze bijzondere momenten weerspiegelen. Of het nu gaat om een intiem afscheid of een groot feest, ik ben er om jouw herinneringen in beeld te brengen.
Sandra woonachtig in Drechterland, helpt mensen bij het regelen van hun nalatenschap, zodat er rust en duidelijkheid ontstaat voor henzelf en hun dierbaren. Dit voorkomt veel zorgen en onduidelijkheden in de toekomst. Ze benadrukt hoe belangrijk het is om niet alleen financiële zaken goed vast te leggen, maar ook persoonlijke wensen en herinneringen door te geven.
Ook foto’s zijn een essentieel onderdeel van een nalatenschap. Want waar gaan alle herinneringen naartoe? De oude fotoalbums, de beelden van geliefde momenten – ze vormen een onmisbaar deel van wat we achterlaten. Foto’s helpen nabestaanden om terug te kijken op gedeelde momenten en bieden troost.
Afscheidsfotogaaf Noord-Holland toosten op lanceren blad Tenslotte. Met Monique Brandsma, Tinka Duivenveld, Melanie Schaafsma, Sonja van Tartwijk en Patricia Petrick
Voorbereiden op het Sterven: Persoonlijke Rouwkaart Maken
- « Vorige
- 1
- 2
- 3
- Volgende »
Patricia Petrick
Levensfotografie
Ik leg de liefde en verbinding vast
